Sub-roadmaps

Voor een aantal thema’s geldt dat er veel informatie beschikbaar is en de ontwikkelingen elkaar snel opvolgen. In de sub-roadmaps geven we hiervan een overzicht. Beschrijvingen per stap zijn specifiek en relevante documenten staan handzaam bij elkaar . De verschillende thema’s zijn hieronder nader beschreven.

Introductie laadinfrastructuur

Om te voldoen aan de ambities voor schoon en emissieloos bouwen is de inzet van emissieloos bouwmaterieel noodzakelijk. Daarbij hoort ook het laden van batterij‑elektrische werktuigen en voertuigen. Het realiseren van voldoende en passende laadinfrastructuur (laadinfra) is daarom een essentieel onderdeel van ieder bouwproject. De benodigde laadinfra hangt af van factoren zoals beschikbare netcapaciteit, vereiste laadcapaciteit en de locatie van het werkterrein. De inzet van elektrisch materieel leidt bovendien tot een relatief hoge en geconcentreerde energievraag, wat de organisatie complex en tijdrovend maakt. Daarom is het cruciaal om laadinfra al vroegtijdig mee te nemen in de voorverkenningsfase van een dijkversterkingsproject. Door dit vroeg op te pakken, kunnen kosten, planning, logistiek en netaansluitingen beter op elkaar worden afgestemd.

Let op de volgende 5 aandachtspunten:

  1. Slim bundelen laadinfrastructuurprojecten.
  2. Tijdig starten met laadinfrastructuur.
  3. Bepaal basisbelasting en gebruik flexibiliteit.
  4. Gebruik netaansluiting die direct materieel laadt.
  5. Bepaal toekomst laadinfra vroegtijdig.

Introductie Stikstof

Stikstof is een belangrijke randvoorwaarde voor de realisatie van dijkversterkingsprojecten. Door de nabijheid van Natura 2000-gebieden en de steeds veranderende wet- en regelgeving kan stikstof invloed hebben op ontwerpkeuzes, vergunningverlening, uitvoeringsmethoden en projectplanning. Een tijdige en integrale aanpak is daarom essentieel om risico’s op vertraging, extra kosten en herontwerp te beperken.

Deze sub-roadmap ondersteunt HWBP-projecten bij het structureel meenemen van stikstof in alle projectfasen. De roadmap beschrijft welke stappen nodig zijn om stikstofrisico’s vroegtijdig inzichtelijk te maken, passende maatregelen te onderzoeken en de gekozen aanpak te borgen richting vergunningverlening en uitvoering.

Centraal staat het principe dat stikstof niet alleen een vergunningstechnisch vraagstuk is, maar ook een ontwerpopgave. Door vroegtijdig inzicht te krijgen in de verwachte stikstofdepositie kunnen projecten gerichte keuzes maken, bijvoorbeeld over de inzet van emissieloos materieel, aanpassingen in de uitvoeringsplanning en intern of extern salderen. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van beschikbare instrumenten zoals de HWBP-risicoscan stikstof, AERIUS-berekeningen en ecologische effectbeoordelingen.

 

Introductie Gebiedseigen Grond

Voor dijkversterkingen is veel grond nodig, terwijl geschikte grond steeds schaarser wordt. Tegelijk komt bij dijkversterkingen en andere projecten in het rivierengebied veel grond vrij die nu vaak wordt afgevoerd. Grond uit het gebied zelf opnieuw toepassen beperkt transport, uitstoot, hinder en kosten, en gaat zuiniger om met een schaarse grondstof. Of dit lukt, hangt af van factoren zoals de kwaliteit en beschikbaarheid van grond, de afbakening van het projectgebied, wet- en regelgeving en de afstemming met andere projecten. De organisatie is bovendien complex en tijdrovend, omdat meerdere partijen en bevoegde gezagen betrokken zijn. Daarom is het cruciaal om Gebiedseigen Grond al vroegtijdig mee te nemen in de initiatieffase van een dijkversterkingsproject. Door dit vroeg op te pakken, kunnen ontwerp, onderzoek, planning, vergunningen en aanbesteding beter op elkaar worden afgestemd.

Onder Gebiedseigen Grond hergebruiken/inzetten verstaan we grond die vrijkomt in het projectgebied of in de directe omgeving daarvan, en die zo dicht mogelijk bij de bron en met zo weinig mogelijk transport opnieuw wordt toegepast. In de praktijk gaat het vaak om grond van dijk tot dijk binnen dezelfde riviertak. Grond is hierbij een verzamelterm voor grond én baggerspecie; bodem omvat zowel landbodem als waterbodem.

Gebiedseigen Grond hergebruiken/inzetten is geen doel op zich, maar een middel om hoogwaardig met grond om te gaan: zoveel mogelijk van de oorspronkelijke waarden van de grond blijft behouden. Daarnaast leidt toepassing van Gebiedseigen Grond in veel gevallen tot minder transportbewegingen, lagere kosten en een kleinere milieubelasting. Hergebruik van grond is altijd gebonden aan de geldende wet- en regelgeving. Afhankelijk van de toepassing kan een vergunning, melding of andere toestemming van het bevoegd gezag vereist zijn.

Let op de volgende 5 aandachtspunten:

  1. Borg grondexpertise vanaf de start.
  2. Kijk verder dan het eigen project: verbind vraag en aanbod in de regio.
  3. Ontwerp grondgestuurd en werk met bandbreedtes.
  4. Betrek bevoegd gezag vroegtijdig.
  5. Denk na over hoe je Gebiedseigen Grond onderdeel van het contract en/ of aanbesteding wilt laten zijn. Leg dit vast in de marktbenaderingsstrategie en later het inkoopplan.
  6. Wie blijft eigenaar van overgebleven grond.